Τραυματισμοί Lisfranc: Ο Ορθοπεδικός Χειρουργός & Αθλητίατρος στην Αθήνα, Ιωάννης Γιαννακόπουλος, εξηγεί αίτια, συμπτώματα και σύγχρονες θεραπείες

Ο τραυματισμός Lisfranc αποτελεί μία από τις σοβαρότερες κακώσεις του μέσου ποδιού και αφορά το σύμπλεγμα της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης, δηλαδή την περιοχή όπου τα μετατάρσια οστά αρθρώνονται με τα οστά του ταρσού. Οι τραυματισμοί Lisfranc κυμαίνονται από καθαρά συνδεσμικές κακώσεις έως σύνθετα κατάγματα-εξαρθρήματα, επηρεάζοντας ουσιαστικά τη σταθερότητα του ποδιού και τη λειτουργικότητα του κάτω άκρου. Στο άρθρο που ακολουθεί παρουσιάζονται αναλυτικά οι τραυματισμοί Lisfranc, τα αίτια και τα συμπτώματά τους, ο τρόπος διάγνωσης και οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές.

Τι είναι οι τραυματισμοί Lisfranc;

Ως τραυματισμός Lisfranc ορίζεται η κάκωση της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης του μέσου ποδιού, η οποία μπορεί να αφορά τόσο τις αρθρικές επιφάνειες όσο και τους συνδέσμους. Η ονομασία προέρχεται από τον Γάλλο χειρουργό Jacques Lisfranc, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στην κλινική περιγραφή και αναγνώριση των συγκεκριμένων κακώσεων. Ανατομικά, η περιοχή περιλαμβάνει τις βάσεις των πέντε μεταταρσίων και τη σύνδεσή τους με τα οστά του ταρσού (τα τρία σφηνοειδή και το κυβοειδές) και είναι καθοριστικής σημασίας για τη σταθερότητα του μέσου ποδιού και τη φυσιολογική κατανομή των φορτίων κατά τη βάδιση.

Ταξινόμηση

Στην κλινική πράξη, οι τραυματισμοί Lisfranc δεν αποτελούν ενιαία οντότητα, αλλά εκδηλώνονται ως φάσμα κακώσεων, οι οποίες διακρίνονται σε:

• Καθαρά συνδεσμικές κακώσεις: διάταση ή πλήρης ρήξη των ταρσομετατάρσιων συνδέσμων, με ή χωρίς εμφανή παρεκτόπιση στις απλές ακτινογραφίες, οι οποίες συχνά απαιτούν συμπληρωματικό απεικονιστικό έλεγχο για την τεκμηρίωση της αστάθειας.
• Οστικές κακώσεις: κατάγματα στη βάση των μεταταρσίων ή/και στα οστά του ταρσού, συνήθως συνοδευόμενα από διαταραχή της φυσιολογικής ευθυγράμμισης της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης.
• Μικτές κακώσεις (κάταγμα-εξάρθρημα Lisfranc): συνδυασμός κατάγματος και αστάθειας ή μετατόπισης των ταρσομετατάρσιων αρθρώσεων, που αφορά τις βαρύτερες μορφές της κάκωσης.

Αίτια

Τα αίτια των τραυματισμών Lisfranc είναι πολυπαραγοντικά και οφείλονται σε μηχανισμούς που προκαλούν υπερφόρτιση ή ρήξη των συνδέσμων της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης. Κλινικά, οι κακώσεις διακρίνονται σε τραυματισμούς υψηλής και χαμηλής ενέργειας, ανάλογα με το είδος και την ένταση της εφαρμοζόμενης δύναμης. Οι τραυματισμοί υψηλής ενέργειας παρατηρούνται κυρίως σε τροχαία ατυχήματα, πτώσεις από ύψος και βαριές συνθλίψεις του άκρου ποδός. Στις περιπτώσεις αυτές, η αιφνίδια εφαρμογή μεγάλων φορτίων στο μέσο πόδι οδηγεί συχνά σε εκτεταμένες οστικές κακώσεις και εμφανή εξαρθρήματα της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης, με σημαντική διαταραχή της φυσιολογικής ανατομικής ευθυγράμμισης.

Αντίθετα, οι τραυματισμοί χαμηλής ενέργειας είναι συχνά «ύπουλοι» και εμφανίζονται κυρίως στο πλαίσιο αθλητικών δραστηριοτήτων ή καθημερινών κινήσεων. Προκαλούνται συνήθως όταν το πόδι βρίσκεται σε πελματιαία κάμψη και ταυτόχρονα υφίσταται αξονική φόρτιση ή περιστροφική δύναμη. Οι μηχανισμοί αυτοί μπορεί να οδηγήσουν σε καθαρά συνδεσμικές κακώσεις της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης, χωρίς εμφανές κάταγμα στις απλές ακτινογραφίες, γεγονός που συχνά οδηγεί σε καθυστέρηση της διάγνωσης. Συχνότεροι αιτιολογικοί παράγοντες περιλαμβάνουν:

• απότομη περιστροφική φόρτιση του άκρου ποδός με σταθεροποιημένο το πρόσθιο τμήμα,
• πτώση ή προσγείωση με το πόδι σε πελματιαία κάμψη,
• αθλητικούς τραυματισμούς με αιφνίδιες αλλαγές κατεύθυνσης ή επιτάχυνση/επιβράδυνση,
• άμεσο πλήγμα στο μέσο πόδι,
• προϋπάρχουσες ανατομικές ή λειτουργικές ιδιαιτερότητες (όπως διαταραχές ευθυγράμμισης ή μειωμένη σταθερότητα), οι οποίες αυξάνουν τα μηχανικά φορτία στην ταρσομετατάρσια περιοχή.

Τραυματισμοί Lisfranc – Συμπτώματα

Η κλινική εικόνα των Τραυματισμών Lisfranc παρουσιάζει σημαντική διακύμανση και εξαρτάται από τον τύπο της κάκωσης (συνδεσμική, οστική ή μικτή), καθώς και από τον βαθμό αστάθειας της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι έντονα στις βαριές κακώσεις, αλλά συχνά είναι ύπουλα στις χαμηλής ενέργειας συνδεσμικές βλάβες.

Η κλινική εικόνα των τραυματισμών Lisfranc παρουσιάζει σημαντική διακύμανση και εξαρτάται από τον τύπο της κάκωσης (συνδεσμική, οστική ή μικτή), καθώς και από τον βαθμό αστάθειας της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης. Στις βαριές κακώσεις τα συμπτώματα είναι συνήθως έντονα, ενώ στις καθαρά συνδεσμικές βλάβες μπορεί να είναι ήπια και μη ειδικά, γεγονός που συχνά οδηγεί σε καθυστέρηση της διάγνωσης. Τα συχνότερα κλινικά ευρήματα περιλαμβάνουν:

• πόνο στο μέσο πόδι, ο οποίος επιδεινώνεται με τη φόρτιση και τη βάδιση και συχνά εντοπίζεται στη ραχιαία ή πελματιαία επιφάνεια της ταρσομετατάρσιας περιοχής.
• οίδημα (πρήξιμο) στο μέσο πόδι, που μπορεί να επεκτείνεται προς το πρόσθιο τμήμα του άκρου ποδός.
• δυσκολία ή αδυναμία πλήρους φόρτισης του σκέλους.
• εντοπισμένη ευαισθησία ή έντονο άλγος κατά την ψηλάφηση στη βάση των μεταταρσίων, ιδίως στην περιοχή του δεύτερου μεταταρσίου.
• Εκχυμώσεις στο πέλμα εύρημα ιδιαίτερα ενδεικτικό για κάκωση Lisfranc, αν και δεν εμφανίζεται σε όλες τις περιπτώσεις,
• αίσθημα αστάθειας, «υποχώρησης» ή μη φυσιολογικής κίνησης του ποδιού κατά τη βάδιση.

Σε πιο σοβαρές κακώσεις μπορεί να παρατηρηθεί εμφανής παραμόρφωση του μέσου ποδιού ή διαταραχή της ευθυγράμμισης των μεταταρσίων.

Διάγνωση

Η έγκαιρη αναγνώριση της κάκωσης είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς η καθυστέρηση στη διάγνωση συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο χρόνιου άλγους, λειτουργικού περιορισμού, παραμορφώσεων του μέσου ποδιού και μετατραυματικής αρθρίτιδας της ταρσομετάταρσιας άρθρωσης. Η διαγνωστική προσέγγιση στους τραυματισμούς Lisfranc βασίζεται σε συνδυασμό αναλυτικού ιστορικού, στοχευμένης κλινικής εξέτασης και κατάλληλου απεικονιστικού ελέγχου. Ακολουθεί κλινική εξέταση, κατά την οποία εκτιμώνται:

• η εντοπισμένη ευαισθησία στη βάση των μεταταρσίων, κυρίως στην περιοχή του δεύτερου μεταταρσίου,
• το εύρος κίνησης και η λειτουργικότητα του μέσου ποδιού,
• τυχόν σημεία αστάθειας ή διαταραχής της ευθυγράμμισης,
• η παρουσία οιδήματος ή πελματιαίων εκχυμώσεων.

Η ακτινογραφία άκρου ποδός υπό φόρτιση αποτελεί συνήθως την αρχική απεικονιστική εξέταση, καθώς μπορεί να αναδείξει διάταση μεταξύ της βάσης του πρώτου και δεύτερου μεταταρσίου, απώλεια της φυσιολογικής ευθυγράμμισης των ταρσομετατάρσιων αρθρώσεων ή συνοδά κατάγματα. Ωστόσο, σε καθαρά συνδεσμικές κακώσεις τα ακτινολογικά ευρήματα μπορεί να είναι φυσιολογικά ή οριακά, γεγονός που δεν αποκλείει την παρουσία κλινικά σημαντικής αστάθειας.

Η αξονική τομογραφία (CT) παρέχει λεπτομερή απεικόνιση της οστικής ανατομίας και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την ανίχνευση μικρών καταγμάτων, καθώς και για τον προεγχειρητικό σχεδιασμό. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την αξιολόγηση του συνδέσμου Lisfranc και των μαλακών μορίων, επιτρέποντας τη διάγνωση καθαρών συνδεσμικών ρήξεων, οιδήματος μυελού και συνοδών κακώσεων.

Τραυματισμοί Lisfranc – Θεραπεία

Η επιλογή της θεραπευτικής στρατηγικής στους τραυματισμούς Lisfranc καθορίζεται κυρίως από τον βαθμό αστάθειας της ταρσομετατάρσιας άρθρωσης, την παρουσία ή όχι παρεκτόπισης, καθώς και από το είδος της κάκωσης (καθαρά συνδεσμική, οστική ή μικτή).

Συντηρητική αντιμετώπιση

Η συντηρητική θεραπεία ενδείκνυται αποκλειστικά σε σταθερές κακώσεις χωρίς παρεκτόπιση και χωρίς στοιχεία δυναμικής αστάθειας. Συνήθως περιλαμβάνει:

• ακινητοποίηση με γύψο ή ειδική λειτουργική μπότα για χρονικό διάστημα περίπου 6–8 εβδομάδων.
• πλήρη αποφόρτιση του άκρου στην αρχική φάση.
• σταδιακή επαναφόρτιση μετά την άρση της ακινητοποίησης.
• εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, με στόχο:
  • την αποκατάσταση του εύρους κίνησης,
  • την ενδυνάμωση των μυών του άκρου ποδός και της κνήμης,
  • τη βελτίωση της ιδιοδεκτικότητας και του νευρομυϊκού ελέγχου.

Η συντηρητική αντιμετώπιση απαιτεί στενή κλινική και απεικονιστική παρακολούθηση, καθώς ακόμη και αρχικά σταθερές κακώσεις μπορεί να εμφανίσουν δευτερογενή αστάθεια κατά την πορεία, γεγονός που επιβάλλει επανεκτίμηση και πιθανή τροποποίηση της θεραπευτικής προσέγγισης.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Σε περιπτώσεις αστάθειας ή κατάγματος-εξαρθρήματος Lisfranc, η χειρουργική αποκατάσταση αποτελεί τη μέθοδο εκλογής. Κύριος θεραπευτικός στόχος είναι η ανατομική ανάταξη και η σταθερή συγκράτηση των ταρσομετατάρσιων αρθρώσεων, με σκοπό την αποκατάσταση της λειτουργικότητας του μέσου ποδιού και τη μείωση του κινδύνου μετατραυματικής αρθρίτιδας και χρόνιου άλγους. Η σταθεροποίηση πραγματοποιείται συνήθως με κοχλίες και/ή πλάκες, με την επιλογή του υλικού να καθορίζεται από το πρότυπο της κάκωσης, τον αριθμό των εμπλεκόμενων αρθρώσεων και την ποιότητα των οστών.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ακριβής αποκατάσταση της σχέσης μεταξύ της βάσης του δεύτερου μεταταρσίου και του έσω σφηνοειδούς, η οποία αποτελεί βασικό ανατομικό σημείο αναφοράς για τη συνολική ευθυγράμμιση του μέσου ποδιού. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις – κυρίως σε καθαρά συνδεσμικές κακώσεις με σημαντική αστάθεια ή όταν συνυπάρχει εκτεταμένη βλάβη του αρθρικού χόνδρου – μπορεί να προταθεί πρωτογενής αρθρόδεση συγκεκριμένων ταρσομετατάρσιων αρθρώσεων, συχνότερα της πρώτης, δεύτερης και ενίοτε της τρίτης. Η προσέγγιση αυτή αποσκοπεί στη μείωση του κινδύνου μετατραυματικής αρθρίτιδας και επίμονου άλγους, ιδιαίτερα σε ασθενείς με αυξημένη πιθανότητα εκφυλιστικών αλλοιώσεων μετά από απλή οστεοσύνθεση.

Μετεγχειρητική αποκατάσταση

Η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι καθοριστική για το τελικό λειτουργικό αποτέλεσμα και περιλαμβάνει:

• περίοδο ακινητοποίησης και πλήρους αποφόρτισης στην αρχική φάση.
• προοδευτική φόρτιση, με βάση την ακτινολογική εικόνα και τη σταθερότητα της ανάταξης.
• δομημένο και εξατομικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, με έμφαση στην αποκατάσταση του εύρους κίνησης, τη μυϊκή ενδυνάμωση και την επανεκπαίδευση της ιδιοδεκτικότητας.

Η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες ή στον αθλητισμό γίνεται σταδιακά και συχνά απαιτεί αρκετούς μήνες, ανάλογα με τη συνολική κλινική πορεία, τη μυϊκή αποκατάσταση και τα απεικονιστικά ευρήματα. Η μακροπρόθεσμη παρακολούθηση είναι απαραίτητη για την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών επιπλοκών και τη βελτιστοποίηση του λειτουργικού αποτελέσματος.

Γνωρίστε τον Ορθοπεδικό & Αθλητίατρο στην Αθήνα, Δρ. Ιωάννη Γιαννακόπουλο

Ο Ιωάννης Γιαννακόπουλος είναι Ορθοπεδικός Χειρουργός & Αθλητίατρος, Διευθυντής της Ορθοπεδικής Κλινικής Χειρουργικής Κάτω Άκρων & Ρομποτικής Χειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, με πολυετή εμπειρία στη διάγνωση και αντιμετώπιση σύνθετων κακώσεων του άκρου ποδός και της ποδοκνημικής άρθρωσης, συμπεριλαμβανομένων των τραυματισμών Lisfranc.

Έχει εκπαιδευτεί και εργαστεί για περισσότερα από 15 έτη σε πανεπιστημιακές κλινικές της Γερμανίας, αποκτώντας υψηλή εξειδίκευση στις σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές αποκατάστασης του μέσου ποδιού. Ιδιαίτερο πεδίο ενδιαφέροντος αποτελεί η ανατομική ανάταξη και σταθεροποίηση των ταρσομετατάρσιων κακώσεων, καθώς και η συνολική αντιμετώπιση παθήσεων του άκρου ποδός, με στόχο τη λειτουργική αποκατάσταση και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Οι βασικοί τομείς εξειδίκευσής του περιλαμβάνουν:

• Ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές (MIS)
• Χειρουργική αποκατάσταση τραυματισμών Lisfranc και σύνθετων καταγμάτων άκρου ποδός
• Αρθροσκοπική χειρουργική ποδοκνημικής
• Αρθροπλαστική ποδοκνημικής
• Αντιμετώπιση σύνθετων παραμορφώσεων του άκρου ποδός και της ποδοκνημικής

Ο Δρ. Γιαννακόπουλος είναι πιστοποιημένος από τη Γερμανική Εταιρεία Χειρουργικής Ποδοκνημικής & Άκρου Ποδός (GFFC) και τη Γερμανική Εταιρεία Χειρουργικής Γόνατος (DKG), γεγονός που επιβεβαιώνει το υψηλό επίπεδο εξειδίκευσης και επιστημονικής κατάρτισης.

Επικοινωνήστε με το ιατρείο μας

Εάν αντιμετωπίζετε πόνο στο μέσο πόδι, δυσκολία στη βάδιση ή υποψία τραυματισμού Lisfranc, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το ιατρείο μας για υπεύθυνη και εξατομικευμένη ορθοπεδική αξιολόγηση. Ο Δρ. Ιωάννης Γιαννακόπουλος εφαρμόζει σύγχρονες τεχνικές συντηρητικής και χειρουργικής αντιμετώπισης, με στόχο την αποκατάσταση της λειτουργικότητας του ποδιού, τη μείωση του πόνου και την ασφαλή επιστροφή στην καθημερινότητα ή την άθληση. Κλείστε ραντεβού σήμερα και κάντε το πρώτο ουσιαστικό βήμα προς την αποκατάσταση της κινητικότητας και της ποιότητας ζωής σας.

Δρ. Ιωάννης Γιαννακόπουλος, MD, PhD, MHCM

Ορθοπεδικός Χειρουργός – Αθλητίατρος

Διευθυντής Ορθοπεδικής Κλινικής Χειρουργικής Κάτω Άκρων και Ρομποτικής Χειρουργικής Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Κολωνίας, Γερμανίας

Master of Science Διοίκηση Μονάδων Υγείας , Πανεπιστήμιο Κύπρου

τ. Αν. Διευθυντής Πιστοποιημένου Κέντρου Αρθροπλαστικής Ισχίου & Γόνατος και Χειρουργικής Γόνατος,

τ. Διευθυντής Τμήματος Χειρουργικής Ποδοκνημικής και Άκρου Ποδός, Municipal Hospital Nettetal Germany

Λεωφόρος Κηφισίας 56 & Δελφών, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, Μαρούσι

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 6981105000